Om 20.00 uur tekenden partijen. Ze hadden die dag geen moment aan dezelfde tafel gezeten.
Een aandeelhoudersconflict na ingrijpen door de Ondernemingskamer.
Drie ondernemers, ieder ongeveer een derde van de aandelen. Na jaren was het vertrouwen weg en waren zakelijke, financiële en persoonlijke verwijten met elkaar verweven geraakt. Eén van hen stapte naar de Ondernemingskamer.
Die greep stevig in: een onderzoek gelast, de zittende bestuurders geschorst, een onafhankelijke bestuurder aangesteld en vrijwel alle aandelen onder beheer van een derde. De aandeelhouders waren de zeggenschap over hun eigen onderneming kwijt, terwijl de kosten van het onderzoek, de advocaten en de tijdelijk bestuurder doorliepen.
De procedure had ingegrepen, maar de echte vraag niet beantwoord: wie koopt wie uit, en tegen welke prijs? Juist daar dreigde een nieuw conflict.
Daarom begon de mediation niet met onderhandelen. Eerst waardeerde een onafhankelijke Register Valuator de onderneming. Partijen hoefden het niet eens te worden over het verleden, wel over een betrouwbare economische basis.
Op de dag zelf zaten partijen met hun eigen advocaten in aparte kamers. De valuator lichtte de waardering in elke kamer toe en beantwoordde vragen. De mediator pendelde ertussen, zodat voorstellen konden worden onderzocht zonder dat elke beweging tot een confrontatie leidde.
De advocaten legden ondertussen vast wat werd afgesproken. Dat voorkwam het bekende risico van een akkoord op hoofdlijnen dat weken later alsnog strandt op de uitwerking.
Om 20.00 uur tekenden partijen. Twee aandeelhouders namen de aandelen van de derde over. Ze hoefden elkaar niet opnieuw te vertrouwen, alleen het proces waarbinnen ze besloten.